Getest: What’s your story?

Op 17 januari hebben we met de klas een bezoek gebracht aan Foam en hebben we de museumworkshop Whats your story? gevolgd.

De workshop daagt jongeren uit hun eigen verhaal te vertellen bij museumfoto’s. Onder begeleiding van museumdocenten oefenen deelnemers met het stellen van vragen bij foto’s in het museum en leren zo zorgvuldig kijken. Vervolgens vertellen de deelnemers hun eigen verhaal bij een zelf uitgekozen foto in de vorm van een podcast. Een archief van de podcasts die gemaakt zijn tijdens de workshops zijn te vinden op de website.  

Het project wil naast het bieden van educatie, een bijdrage leveren aan de democratisering van kunst. Een uitwerking van mijn bevindingen vind je in bijgevoegd document.

What’s your story - Foam

Voortgang project

Afgelopen week hebben we de laatste onderdelen van ons plan voor het project ‘Show me your ID’ afgerond. Zo heb ik o.a. de stukken over de vormgeving van de website, de promotie van het platform en de algemene informatie die op de site te vinden zal zijn, uitgeschreven.

Verder heb ik samen met Ilse de interviews die we hebben afgenomen uitgewerkt. Het interviewen ging overigens hartstikke goed. Dit kwam mede doordat we van te voren hebben nagedacht over een logische manier van vragen stellen en bijbehorende vragenlijst. Hierdoor was het interview ook heel gemakkelijk te verwerken tot een geschreven verhaal.

Na het afronden van de laatste onderdelen voor het projectplan en het verwerken van de interviews, heeft Débora het geheel in elkaar gezet. Ilse heeft gezorgd voor de bronnenlijst en ik heb de consistentie, spelling en zinsopbouw van het plan gechekt. Nu rest ons alleen de presentatie nog die ik samen met Ilse ga presenteren.

Op naar de presentatie!

Antenna Audio

Op 10 januari hebben we van Gus, Producer Audiotours bij Antenna Audio, een interessant college gehad over podcastprojecten. Antenna Audio is een ‘zusje’ van Discovery en houdt zich wereldwijd bezig met het ontwikkelen van postcastprojecten. Antenna Audio Nederland doet dat onder andere voor veel musea als het Mauritshuis, en de Nieuwe Kerk Amsterdam.

Het was ontzettend leuk dat we tijdens het college allerlei podcastfragemten (met bijbehorend beeld) te horen kregen, waar we vervolgens feedback op mochten geven. Zo kregen we het verschil te horen tussen podcastfragmenten voor kinderen en voor volwassenen. Maar ook de verschillen tussen een fragment met een alwetende verteller en een bekende Nederlander.

Ik vond vooral de kindertour die Antenna Audio voor de tentoonstelling ‘Hollanders in beeld’ van het Mauritshuis gemaakt heeft erg goed. Daarnaast vond ik een podcastfragment van het Stedelijk Museum (?) en ingesproken door Jort Kelder leuk, maar zeker ook informatief.

Ik vond dit gastcollege absoluut een toegevoegde waarde binnen deze module hebben.

Voortgang project

Ons DST-project begint al aardig vorm te krijgen. Débora en Ilse hebben het een en ander uitgeschreven over o.a. doelstelling, missie, doelgroep, perspectief, participatie, cultureel erfgoed, redactie en uitwisseling. Ik ben afgelopen kerstvakantie bezig geweest met de interface van de website. Hierbij heb ik o.a. de elementen die zich op de homepage bevinden en de navigatiestructuur van de website uitgewerkt. Deze week ga ik verder aan de slag met de volgende punten: categorisering, vormgeving, webstrategieën, tone-of-voice en succesindicatoren.  

Morgen staat het volgende op het programma: een interview afnemen en vergaderen. Tijdens de vergadering gaan we de punten bespreken die nog in plan verwerkt moeten worden. Dit zijn o.a. een beschrijving van de levensvatbaarheid van het project en een verdere uitwerking van elementen op de website zoals de column en algemene informatie over tatoeages. Zie voor de vragenlijst die wij tijdens het interview gaan gebruiken, bijgevoegd bestand.  

Ter afsluiting van deze post is het verder leuk om te melden dat we een passende en definitieve titel voor het project hebben bedacht: Show me your ID !

Interviewvragen

Excursies

Op 20 december zijn we met de klas een hele dag op excursie geweest. Deze begon met een bezoek aan Pakuis de Zwijger waar we van alles te horen hebben gekregen over de projecten van de Waag Society. Aangezien we ook bij andere modules de naam van deze instelling meerdere malen hebben horen vallen, vond ik het zeer nuttig dat we hier nu het een en ander over te weten zijn gekomen. Opvallend vond ik het dat de Waag Society erg onderzoeksgericht te werk gaat; dit wist ik niet. Verder vond ik het interessant om te zien dat projecten zoals de Verhalentafel helpen tegen depressiviteit bij bejaarden, terwijl dit niet het oorspronkelijk doel van het project was.

Na het verhaal van Dick van Dijk van de Waag Society, vertrokken we naar Imagine IC waar we een wandeling zijn gaan maken. Ik vond het erg leuk om alsnog een keer de tentoonstellingsruimte en de werkvloer van Imagine IC te hebben gezien (de keer hiervoor was het voor mij niet mogelijk om mee te gaan). De eerste indruk die ik van de tentoonstelling kreeg, was dat deze een mooie afspiegeling is van de jongerencultuur die op dit moment in de Bijlmer leeft. Na het nuttigen van en kopje chocolademelk was het tijd voor de wandeling ‘Placewear’: een wandeling door Amsterdam Zuidoost waarbij een smart-phone als gids dient en daarbij allerlei verhalen en audiovisuele fragmenten over de omgeving presenteert. Ik vond de wandeling eerlijk gezegd wat tegenvallen, hoewel dit misschien ook te maken had met de ijzige kou op die dag. De techniek van de smart-phone deed het goed, maar vroeg wel veel aandacht. Zo was ik eigenlijk de hele tijd bezig met de telefoon in plaats van met de omgeving en de verhalen. Verder vond ik de verhalen niet erg interessant en had ik niet het idee dat ik de verhalen van ‘de doorsnee Bijlmer-bewoner’ te horen kreeg, wat ik overigens wel verwacht had. Al met al vond ik het wel leuk om een keer een dergelijke wandeling gemaakt te hebben. Volgende keer alleen met lekker weer!

Voortgang project

De feedback van Nico en Bibi op ons project is positief. Zo vindt Bibi het een aansprekend onderwerp dat zich door de visuele component goed leent voor een website. Zowel Nico en Bibi wijzen ons er in hun reactie wel op, dat we goed na moeten denken over de invalshoek van de website en wat voor soort content er precies op komt te staan.

Naar aanleiding van de feedback hebben we besloten dat we de nadruk gaan leggen op het culturele aspect. Dit betekent dat de verhalen achter de tatoeges vertelt worden vanuit een cultureel perspectief. Verder hebben we besproken wat voor soort plek de verhalen op de site zullen gaan innemen en wat de rol van de webredactie in dit geheel zal zijn. Daarbij hebben we er over nagedacht hoe we beschikking zouden kunnen krijgen tot veel verschillende verhalen.

Na het een en ander verder te hebben uitgedacht, hebben we de taken verdeeld. Ik ben zelf verantwoordelijk voor het concept van de website en het uitwerken van de promotie van de site. Verder zorg ik ervoor dat er een afspraak wordt gemaakt met Pepijn, een kunstenaar die ons het verhaal over zijn tatoeage gaat vertellen. Dit verhaal moet als voorbeeld dienen voor de andere verhalen die op de website te vinden zullen zijn.

En nu hard aan de slag met het uitwerken van ons plan/verslag!

Getest: Vergeefmij.nl

In het magazine ‘Psychologie’ las ik een artikel over het effect van bekentenissen. In het artikel werd gerefereerd naar de website vergeefmij.nl. Ik werd nieuwsgierig naar de site en besloot deze te gaan testen.

De website vergeefmij.nl staat vol met (anonieme) bekentenissen van bezoekers. Er zijn grote en kleine bekentenissen op de site te vinden. Zelf een bekentenis op de site doen, gaat erg gemakkelijk. Met één muisklik op de ‘ik wil bekennen’-knop stuur je je bekentenis het web op. Vergeefmij.nl is een initiatief van Foundboys en is begin 2004 opgericht als Nederlandstalige variant van de razend populaire biechtsite Grouphug.

De website is minimaal vormgegeven. De verhalen/bekentenissen van bezoekers vormen duidelijk het middelpunt van de site. Zo heb je als bezoeker op de homepage al direct toegang tot de verhalen of de mogelijkheid om een bekentenis te posten. Hoewel de site een wat goedkope uitstraling heeft, denk ik dat het de makers van de site absoluut gelukt is om bezoekers aan te sporen hun verhaal te vertellen. De website lijkt een goede vervanger voor de verdwenen biecht in de kerk en helpt mensen bij het verwerken van allerlei emoties. Een uitwerking van al mijn bevindingen vind je in bijgevoegd document. 

Getest: Vergeefmij.nl

Reacties

Ik heb een kijkje genomen op de weblogs van Ruud en van Débora. Klik om de reacties te bekijken voor Ruud hier en voor Débora hier. Het is leuk om te zien dat iedereen een hele andere vormgeving voor zijn weblog kiest. Ook de informatie die medestudenten erop zetten is heel verschillend. Dit zorgt weer voor nieuwe ideeën voor mijn eigen weblog!  

Getest: Emotioneel Stadsplan

Ik was erg benieuwd naar het Emotioneel Stadsplan van Bellissima en vond het daarom ook erg leuk om dit DST-project te testen. Het Emotioneel Stadsplan is een project waarbij op een website emotionele verhalen/herinneringen worden verzameld van de stad Amsterdam. Aan de hand van een stadskaart van Amsterdam krijg je als bezoeker de mogelijkheid om de verhalen van Amsterdammers, gedichten en de verhalen van bomen te lezen/bekijken. De verhalen zijn ondersteund door video.

De site is mooi vormgegeven en je krijgt als bezoeker gemakkelijk toegang tot de verschillende verhalen. Aan de andere kant is de site erg ‘gesloten’ en werkt het stadsplan vooral ‘aanbodgericht’. Een uitwerking van al mijn bevinden vind je in bijgevoegd document.

Op naar de volgende test!

Getest: Emotioneel Stadsplan - Bellissima

Voorstel DST-project

Afgelopen week moesten we (ik zelf, Ilse en Débora) bij Nico en Bibi een voorstel indienen voor de eindopdracht; een plan voor een DST-project.

Ons eerste idee was een DST-platform in de vorm van een website waar mensen verhalen kunnen uitwisselen over (eigen) littekens. De website zou daarbij kunnen ondersteunen bij het verwerken van eventuele psychische schade door bijvoorbeeld het oplopen van een litteken.

Mede door het gastcollege over het Kumpulan-project, besefte we ons dat dit idee niet cultureel is en daardoor waarschijnlijk moeilijk om verder uit te werken. Na een kort gesprek hierover met Nico te hebben gevoerd, hebben we besloten het onderwerp van ons DST-platform te veranderen. Omdat we willen dat het platform cultureel getint is, hebben we gekozen voor het onderwerp ‘tatoeages’ als basis voor de verhalen.

Ik ben erg blij dat we van onderwerp veranderd zijn. Ik heb het idee dat we nu veel beter uit voeten kunnen met het uitwerken van ons plan en ik heb veel zin om ermee aan de slag te gaan.

Waarschijnlijk wordt morgen het nieuwe voorstel gemaild naar Nico en Bibi. Ik ben benieuwd naar hun reactie!